Petrus ‘sleutels’ duiden op levend geloof

Petrus ‘sleutels’ betekenen het geloof in en de Liefde voor de Heer. Dit zijn de werkelijke sleutels tot Gods Rijk. Hij kan dan ook nooit iets van welke macht dan ook aan de RK kerk hebben overgedragen, zoals deze kerk beweert, omdat niemand zijn geloof in Jezus of zijn liefde voor Hem aan een ander kàn geven.

In de werken van de Nieuwe Openbaring door Jakob Lorber staat dat Petrus nooit in Rome is geweest. Hij heeft, nadat Jezus was gekruisigd, het evangelie onder andere in het vroegere Babylon verspreid. Daar is hij door Baäl priesters op sluwe wijze vermoord die hem aan zijn voeten aan een mirtenboom ophingen. De twaalf apostelen zijn allen evangeliserend door de landen van het huidige Midden-Oosten rondgetrokken en daar gestorven.

De naam Petrus betekent geestelijk overeenkomstig gezien een geloof in de Heer dat zo sterk is als een rots. Iemand die een geloof heeft dat vergelijkbaar is met dat van Petrus, is een ‘Petrus’. Het gaat niet om een verstandelijk aangenomen geloof, maar om een levend geloof. Een levend geloof is een geloof in de Heer dat volledig gebaseerd is op daadwerkelijke ervaring van Zijn onvoorwaardelijke liefde. Iedereen kan belangeloze liefde leren leven door zijn geloof, want het geloof is het lichaam van de liefde.

In de Bijbel hebben alle namen van personen een geestelijke betekenis. Getallen geven de hoedanigheid, de toestand ervan weer. Bijvoorbeeld het woord “Petrus” duidt op alle mensen die oprecht in de Heer geloven. Er zijn dus in de hele wereld veel “Petrussen”, mensen die in Jezus geloven en Hem liefhebben. Het woord “Jacobus” staat voor iemand die in de naastenliefde is, zijn medemensen liefheeft. “Johannes” komt in Gods Woord overeen met alle mensen die in het goede van de naastenliefde en het geloof ervan zijn. Dit zijn degenen die werken uit onvoorwaardelijke liefde voor hun medemensen en zo hun geloof in hun leven vorm geven. Mensen die daadwerkelijk onbaatzuchtig zijn. Gelovigen die op een dergelijke wijze leven, zijn de ‘Johannessen’, ‘Jacobussen’ en ‘Petrussen’, die de verborgenheden van Gods Woord begrijpen wanneer die voor hen onthuld worden. Zie nummer 5 in de “Apocalyps Onthuld” door E. Swedenborg.

Mattheüs schrijft in zijn evangelie dat Jezus aan Petrus ‘de sleutels’ van Gods Koninkrijk geeft en dat Petrus hiermee de macht heeft op aarde te binden wat in de ‘hemel’ gebonden zal zijn en wat hij op aarde zal ontbinden, in de ‘hemel’ ontbonden zal zijn.’ (Matth. 16:15-20). De ‘hemel’ is Gods Koninkrijk en is de onvoorwaardelijke en onbaatzuchtige liefde van God de Vader in Jezus Christus. Dit Rijk is een geestelijke toestand in de mens. De ‘hemel’ is dan ook geen (woon)plaats ergens in het universum. Iemand die in de ‘hemel’ is opgenomen, is één met deze ware liefde en leeft eeuwig als een zelfstandig geestelijk mens in die Goddelijke liefdessferen. Zijn ‘aarde’, zijn geestelijke grond, is zijn ware liefde voor de Heer en zijn geloof in Hem.

Aangezien het woord ‘Petrus’ een groot en levend geloof in de Heer betekent, volgt hieruit dat dit geloof de macht van ‘binden en ontbinden’ heeft. Niet Petrus als mens, maar het geloof in de almacht God de Vader in Jezus Christus, de Heer in ieder mens, is deze geestelijke macht. Immers, geen mens kan uit zichzelf iets en is niets dan alleen wat hij uit de Heer is en van Hem heeft ontvangen. De mens mag geloven dat hij het is die handelt, maar het is de Heer die hem daartoe alle kracht en mogelijkheden geeft.

Hieruit volgt dat het tevens volkomen onmogelijk is dat Petrus de ‘sleutels van Gods Koninkrijk’, de Goddelijke macht van binden en ontbinden, op de paus en leden van zijn orde zou hebben overgedragen, want het gaat niet om een persoon, maar om een levend geloof. Daarom beschikt noch de paus of een RK priester over ‘sleutels om de hemel te openen en te sluiten’, want die macht heeft alleen de Heer. Degene die waarachtig en daadwerkelijk in Hem gelooft, leidt een leven dat als vanzelf naar Gods liefdessferen, de ‘hemel’ leidt. De ‘sleutel’ van de ‘hemel’ is de ware liefde voor Jezus in het levende geloof van Zijn volgelingen.

Het bezit van de ‘sleutel tot de hemelpoort’ gaat niet om een persoon, maar om een levend geloof in de Heer, in Zijn Almacht en Zijn barmhartige liefde. Iedereen die dat ware rotsvaste geloof heeft, is een ‘Petrus’ en bezit de ‘sleutel tot de hemel’. Alleen God de Vader in Jezus Christus heeft de macht om iemand die tegen Zijn Goddelijke orde willens en wetens zondigt of gezondigd heeft, te vergeven, wanneer hij daar een diep en oprecht berouw over heeft. Daarom is het niet juist dat een RK priester zegt iemand te kunnen vergeven. Dat priesters, bisschoppen en de paus zich de macht om te vergeven hebben toegeëigend, is dan ook een ontwijding van de waarheid van Gods Woord.

Petrus was nooit in Rome

Pas in de 4e eeuw na Christus werd tijdens het concilie van Nicea onder leiding van keizer Constantijn I de grondslag gelegd voor de latere rooms katholieke kerk. Hieruit volgt eveneens dat Petrus nooit in Rome kàn zijn geweest om de nog niet bestaande paus zijn ‘sleutels’, zijn macht over het openen en sluiten van de ’hemel’, over te dragen. In de rooms katholieke kerk wordt Petrus desondanks als de eerste paus beschouwd en ook wel aangeduid als Sint-Pieter. Het ambt van paus wordt daarom ook wel Petrusambt genoemd. Maar Petrus is nooit in Rome geweest, hij is in Babylonië door Baäl priesters vermoord.

Vanaf eind twintigste eeuw is er sprake van publicaties die op interdisciplinair onderzoek berusten. Vanaf die periode verschenen ook steeds meer publicaties die concluderen dat Petrus nooit in Rome kan zijn geweest en dus ook nooit daar kan zijn gekruisigd en begraven.