De piramide heeft een geestelijke betekenis.

De piramide van het leven symboliseert de opgaande strijd van de mens. Dit is de betekenis van de geestelijke piramide. De piramide is te vergelijken met een geestelijk bouwwerk waarbij mensen elkaar steunen en helpen in hun strijd om zich verder te ontwikkelen. Bij die strijd is liefde en haar wijsheid nodig, want in de geestelijke wereld bouwt men op elkaar. Degene die verder ontwikkeld is, helpt anderen bij hun ontwikkeling.

Hier op aarde zijn veel mensen op zichzelf gericht, maar in het werkelijke leven leeft niemand voor zijn eigen hogerop komen. Het in stand houden van het eigen ik is weliswaar noodzakelijk, maar dat is nodig voor het in stand houden van anderen. Niemand kan zonder zijn medemensen hier op aarde een leefbaar leven opbouwen. We hebben elkaar absoluut nodig om te kunnen leven.

.

menselijke piramide is een geestelijke piramide

De geestelijke piramide van de mens

Het toppunt van de piramide is de ware Liefde Zelf. Iedereen verlangt bewust of onbewust naar deze liefde en het geluk dat daar te vinden is, maar ware Liefde doordringt slechts diegenen die uit vrije wil en liefde voor elkaar meewerken aan dit geestelijke bouwwerk.

Weinig mensen geloven of weten dat je pas een gelukkig leven krijgt door met elkaar samen te werken en daarbij je eigenbelang uit vrije wil loslaat. Daarom is de piramide van de mens ook te vergelijken met een grafmonument voor alle afgestorven wereldse inzichten en begeerlijkheden en de daaruit voortkomende hartstochten. De top van de piramide stelt de mens voor die zich volkomen heeft verdeemoedigd. Hoe komt hij daar? Door geloof en liefde in God de Vader in Jezus Christus die ieder mens reinigt van alles wat geen belangeloze liefde is. Deze totale reiniging vraagt dat die mens zichzelf verloochent, de minste kan zijn en uit vrije wil werken van onvoorwaardelijke en onbaatzuchtige liefde voor zijn medemensen doet. Degene die Jezus zo navolgt, wordt opgenomen in Gods hemelse liefde: Zijn Rijk dat het Nieuwe Jeruzalem is.

Hoe meer de mens zijn blik naar Jezus richt, des te kleiner worden zijn wereldse verlangens en begeerten. Net zolang tot hij door een totale verloochening van al zijn wereldse begeerten de top of het culminatiepunt van de deemoed heeft bereikt. Uit deze deemoed en de volkomen zelfverloochening, uit de top van de piramide, komt de geestelijk wedergeboren mens tevoorschijn. Hij is één met de onvoorwaardelijke liefde Zelf en is voor eeuwig gelukkig.