Geen wetenschapper weet hoe hij een grassprietje kan maken en niemand weet wat of wie het gras laat groeien. Het leeft, maar hoe het gras levend is geworden, is nog steeds voor alle onderzoekers één groot raadsel. Wetenschappers onderzoeken al honderden jaren de materie en willen erg graag weten hoe het Leven is ontstaan, maar de steen der wijzen hebben ze nog steeds niet gevonden. Ze zullen ook nooit de geestelijke werkelijkheid van het Leven kunnen ontdekken zolang zij hun onderzoek tot de grofstoffelijke materie beperken. De reden is dat alle vormen van leven een materiële omhulling hebben, omdat het werkelijke Leven een geestelijk leven is. Ook de mens is een geestelijk wezen en heeft een materieel lichaam dat hij bij zijn schijnbare dood aflegt als een oude en versleten jas, om dan aan de andere kant in de geestenwereld eeuwig verder te leven.

Juist de natuur is dé bron voor de ware onderzoeker die wil leren begrijpen wat het werkelijke Leven is. De fascinerende geometrie in de natuur wekt bij iedereen verwondering op en laat de echte wetenschapper zijn knie en hoofd buigen voor de Schepper, God de Vader in Jezus Christus. God is het Leven Zelf, Hij is de Schepper van de eeuwigheid en het oneindige universum. Hij schiep en schept alle materie en Hij alleen laat het gras groeien en Hij alleen is de Instandhouder van al wat bestaat. De wetenschapper die dit uit de grond van zijn hart nederig erkent, zal Hij helpen en hem laten begrijpen dat de grofstoffelijke materie slechts een tijdelijke schepping is met het doel de mensheid te bevrijden van haar blindheid en gehechtheid aan die materie. Degene die bevrijd is van zijn materialistische levensvisie, zal ervaren dat het werkelijke leven een geestelijk leven is.